خرید ملک در ترکیه برای ایرانیان با حداقل سرمایه

خرید ملک از پروژه‌های در حال ساخت معمولاً بر اساس قرارداد پیش‌فروش و برنامه پرداخت مرحله‌ای انجام می‌شود. قرارداد پیش‌فروش به‌تنهایی موجب انتقال مالکیت نمی‌شود و مالکیت نهایی باید در اداره ثبت اسناد ثبت شود. پیش از خرید این املاک باید مجوز ساخت، وضعیت Kat İrtifakı یا حق ارتفاق ساختمانی، مشخصات واحد، اعتبار سازنده، زمان تحویل و شرایط انتقال سند بررسی شود.

آپارتمان‌های نوساز و دست‌دوم، رایج‌ترین گزینه برای خرید خانه در ترکیه هستند. پیش از معامله باید مشخصات واحد مستقل در سند تاپو، نوع کاربری مسکونی، سهم زمین، بدهی‌های ملک و وجود رهن یا محدودیت انتقال بررسی شود. انتقال قطعی مالکیت نیز تنها با ثبت معامله در اداره ثبت اسناد و املاک ترکیه انجام می‌شود و قرارداد عادی خرید به‌تنهایی مالکیت قانونی ایجاد نمی‌کند.

خرید ویلا در ترکیه می‌تواند شامل ویلای مستقل، خانه دوبلکس یا ملک واقع‌شده در یک مجموعه مسکونی باشد. در این نوع معامله باید مستقل یا اشتراکی بودن سند، مساحت دقیق زمین، حدود ثبتی، مجوز ساخت و گواهی پایان کار یا İskan بررسی شود. همچنین لازم است مشخص شود بنا و زمین هر دو در سند ثبت شده‌اند یا خریدار تنها سهمی از زمین را خریداری می‌کند.

دفتر اداری، فروشگاه، واحد تجاری و محل کسب از جمله املاک قابل خرید در ترکیه هستند. در زمان خرید ملک تجاری باید کاربری ثبت‌شده در سند با فعالیت موردنظر خریدار مطابقت داشته باشد؛ زیرا مالکیت ملک به‌تنهایی مجوز راه‌اندازی کسب‌وکار محسوب نمی‌شود. بررسی امکان دریافت مجوز فعالیت، بدهی‌های مدیریتی، وضعیت مستأجر و محدودیت‌های مندرج در سند نیز پیش از انتقال مالکیت ضروری است. اتباع خارجی در مناطق مجاز می‌توانند املاک تجاری را خریداری کنند.

اتباع خارجی می‌توانند در مناطقی که مالکیت خصوصی مجاز است، زمین خریداری کنند؛ اما خرید هر قطعه زمین به معنای امکان ساخت‌وساز روی آن نیست. پیش از معامله باید کاربری زمین در طرح شهری، تراکم ساخت، سطح اشغال، دسترسی به زیرساخت‌ها و قرار نداشتن ملک در مناطق نظامی یا امنیتی بررسی شود. برای املاک فاقد بنای ثبت‌شده نیز مالک خارجی باید در مهلت قانونی، پروژه موردنظر خود را به مرجع مرتبط ارائه کند.

خرید زمین کشاورزی در ترکیه برای اتباع خارجی در چارچوب قوانین مالکیت و محدودیت‌های منطقه‌ای امکان‌پذیر است؛ بااین‌حال، زمین کشاورزی را نباید معادل زمین مسکونی یا قابل‌ساخت در نظر گرفت. نوع کاربری، امکان اجرای پروژه کشاورزی، دسترسی به آب، محدودیت تغییر کاربری و شرایط بهره‌برداری باید پیش از خرید بررسی شود. همچنین مجموع املاک و حقوق عینی یک شخص خارجی در ترکیه اصولاً نباید از ۳۰ هکتار تجاوز کند.